গীতৰ পৰিচয়
সাগৰ সংগমত এক গভীৰ অনুভূতিৰ অসমীয়া গীত। সাগৰ আৰু নদীৰ মিলনে জীৱনৰ নতুন অৰ্থ প্ৰকাশ কৰে। প্ৰেম, আশা আৰু মিলনৰ অনুভৱে ইয়াৰ প্ৰতিটো শাৰী সজাই তোলে।
নীলা পানীৰ ঢৌত ভাহি আহে বহু স্মৃতি। দিগন্তৰ শেষত আকাশ আৰু সাগৰ যেন এক হৈ পৰে। সেই দৃশ্যই মনত জগাই তোলে অসীম ভালপোৱাৰ কোমল অনুভৱ।
এই গীতত মিলনৰ আনন্দ আৰু অপেক্ষাৰ মিঠা বেদনা আছে। প্ৰকৃতিৰ সৌন্দৰ্যই হৃদয়ৰ কথাবোৰ প্ৰকাশ কৰে। সাগৰ সংগমত মন আৰু অনুভূতিৰ এক সুন্দৰ যাত্ৰা।
॥ সাগৰ সংগমত ॥
মুখৰা (Chorus)
সাগৰ সংগমত মিলিল দুয়ো ধাৰা,
ঢৌৰ বুকুত বাজে মৰমৰ সুৰ।
আকাশে মেলিলে নীলা দুবাহু,
মন উৰি যায় তোমাৰেই ফালে।
সাগৰৰ ঢৌৱে কাণে কাণে কয়,
সঁচা ভালপোৱা কেতিয়াও নেহেৰায়।
প্ৰথম স্তৱক
দূৰ দিগন্তত বেলি মাৰ যায়,
সোণালী পোহৰে পানী জিলিকায়।
বতাহে কঢ়িয়ায় তোমাৰ সুবাস,
বুকুত জাগে এটি নতুন বিশ্বাস।
বালিৰ বুকুত লিখোঁ তোমাৰ নাম,
ঢৌৱে মচি দিয়ে নীৰৱ অভিমান।
মুখৰা
সাগৰ সংগমত মিলিল দুয়ো ধাৰা,
ঢৌৰ বুকুত বাজে মৰমৰ সুৰ।
আকাশে মেলিলে নীলা দুবাহু,
মন উৰি যায় তোমাৰেই ফালে।
সাগৰৰ ঢৌৱে কাণে কাণে কয়,
সঁচা ভালপোৱা কেতিয়াও নেহেৰায়।
দ্বিতীয় স্তৱক
নদীৰ সোঁতত আহিলোঁ ভাহি,
তোমাৰ মৰমৰ সন্ধান বিচাৰি।
বহুতো বাটৰ বহুতো কাহিনী,
বুকুত সাঁচি ৰাখিছোঁ গোপনে।
তোমাৰ হাঁহিৰ মিঠা পোহৰত,
হেৰাই যাওঁ মই সপোনৰ মাজত।
মুখৰা
সাগৰ সংগমত মিলিল দুয়ো ধাৰা,
ঢৌৰ বুকুত বাজে মৰমৰ সুৰ।
আকাশে মেলিলে নীলা দুবাহু,
মন উৰি যায় তোমাৰেই ফালে।
সাগৰৰ ঢৌৱে কাণে কাণে কয়,
সঁচা ভালপোৱা কেতিয়াও নেহেৰায়।
তৃতীয় স্তৱক
জোনাক নামিলে সাগৰৰ পাৰত,
তৰা জিলিকিব নীলা আকাশত।
তোমাৰ কাষত বহি মনে মনে,
ক’ম বুকুৰ কথা মিঠা সুৰেৰে।
সময়ৰ সোঁতেও নোৱাৰে আঁতৰাব,
মৰমৰ বান্ধোন নোৱাৰে ছিঙিব।
চতুৰ্থ স্তৱক
ধুমুহা আহিলেও কাষতে থাকিবা,
জীৱনৰ বাটত হাতখন ধৰিবা।
সাগৰৰ দৰে গভীৰ হওক মৰম,
আকাশৰ দৰে বিশাল হওক সপোন।
দুয়ো মিলি গঢ়িম নতুন এখন ঘৰ,
হাঁহিৰে ভৰাই তুলিম জীৱন আমাৰ।
শেষৰ মুখৰা
সাগৰ সংগমত মিলিল দুয়ো ধাৰা,
ঢৌৰ বুকুত বাজে মৰমৰ সুৰ।
আকাশে মেলিলে নীলা দুবাহু,
মন উৰি যায় তোমাৰেই ফালে।
সাগৰৰ ঢৌৱে কাণে কাণে কয়,
সঁচা ভালপোৱা কেতিয়াও নেহেৰায়।
নদী আৰু সাগৰৰ মিলনৰ দৰে আমাৰ মৰমো চিৰদিন বৈ থাকক।
Also Check: https://lyricsassamese.com/bistirno-parore-lyrics-in-assamese/

