গীতৰ পৰিচয়
মানুহে মানুহৰ বাবে এক গভীৰ মানৱীয় অনুভূতিৰ বিষয়। মানুহৰ জীৱনত মৰম, সহানুভূতি আৰু সহায়ৰ বিশেষ মূল্য আছে। আনজনৰ দুখ বুজি পোৱাটোৱেই প্ৰকৃত মানৱতাৰ পৰিচয়।
সমাজত বহু মানুহে নীৰৱে সংগ্ৰাম কৰি জীৱন কটায়। তেওঁলোকৰ কাষত থিয় হোৱাটো আমাৰ দায়িত্ব। সৰু সহায়েও কাৰোবাৰ জীৱনত নতুন আশাৰ পোহৰ আনিব পাৰে।
এই নতুন অসমীয়া ৰচনাই একতাৰ বাৰ্তা কঢ়িয়াই আনে। ইয়াত ভেদাভেদ পাহৰি মানুহক ভালপোৱাৰ আহ্বান আছে। মানৱতাই হওক আমাৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ পৰিচয় আৰু জীৱনৰ পথৰ পোহৰ।
॥ মানৱতাৰ পোহৰ ॥
মুখৰা (Chorus)
এটি হাত আগবঢ়াই দিয়া,
কোনো দুখীয়াৰ চকুপানী মচি দিয়া।
মৰমৰ ভাষাৰে মাত এষাৰ দিয়া,
আন্ধাৰ বাটত পোহৰ বিলাই দিয়া।
আমি সকলোৱে একেটি পৰিয়াল,
মানৱতাৰ হওক জয়গান চিৰকাল।
প্ৰথম স্তৱক
কোনোবা ৰয় বাটৰ কাষত,
সপোনবোৰ লুকুৱাই বুকুৰ মাজত।
কোনোবা বিচাৰে এমুঠি ভাত,
কোনোবা বিচাৰে মৰমৰ মাত।
তেওঁলোকৰ দুখ এবাৰ বুজি চোৱা,
নিজৰ সুখৰ মাজত ঠাই অকণ দিয়া।
মুখৰা
এটি হাত আগবঢ়াই দিয়া,
কোনো দুখীয়াৰ চকুপানী মচি দিয়া।
মৰমৰ ভাষাৰে মাত এষাৰ দিয়া,
আন্ধাৰ বাটত পোহৰ বিলাই দিয়া।
আমি সকলোৱে একেটি পৰিয়াল,
মানৱতাৰ হওক জয়গান চিৰকাল।
দ্বিতীয় স্তৱক
ধন-সম্পত্তি এদিন শেষ হ’ব,
সময়ৰ সোঁতে সকলো লৈ যাব।
কিন্তু মৰমৰ চিন ৰৈ যাব,
সৎ কৰ্মৰ স্মৃতি জীয়াই থাকিব।
উচ্চ-নীচৰ প্ৰাচীৰ ভাঙি,
আগবাঢ়োঁ আহা হাতত হাত ৰাখি।
মুখৰা
এটি হাত আগবঢ়াই দিয়া,
কোনো দুখীয়াৰ চকুপানী মচি দিয়া।
মৰমৰ ভাষাৰে মাত এষাৰ দিয়া,
আন্ধাৰ বাটত পোহৰ বিলাই দিয়া।
আমি সকলোৱে একেটি পৰিয়াল,
মানৱতাৰ হওক জয়গান চিৰকাল।
তৃতীয় স্তৱক
শিশুৰ হাঁহিত পৃথিৱী জাগে,
বৃদ্ধৰ আশীৰ্বাদে সাহস যোগায়।
অসহায়জনৰ কাষত থিয় দিয়া,
আশাহীন মনত বিশ্বাস জগাই দিয়া।
এটি সৰু কাম, এটি মিঠা মাত,
সলনি কৰিব পাৰে জীৱনৰ বাট।
চতুৰ্থ স্তৱক
ভাষা বেলেগ, সাজ-পোছাক বেলেগ,
তথাপি সকলোৰে অনুভৱ একেই।
হাঁহি আৰু কান্দোন সকলোৰে আছে,
মৰমৰ প্ৰয়োজন প্ৰতিটো হৃদয়ে বাছে।
বিভেদ পাহৰি একেলগে ৰওঁ,
সুন্দৰ পৃথিৱীৰ সপোন গঢ়োঁ।
শেষৰ মুখৰা
এটি হাত আগবঢ়াই দিয়া,
কোনো দুখীয়াৰ চকুপানী মচি দিয়া।
মৰমৰ ভাষাৰে মাত এষাৰ দিয়া,
আন্ধাৰ বাটত পোহৰ বিলাই দিয়া।
আমি সকলোৱে একেটি পৰিয়াল,
মানৱতাৰ হওক জয়গান চিৰকাল।
মানুহৰ মাজত মৰম জীয়াই থাকক, মানৱতাৰ পোহৰে পৃথিৱী উজলাই তোলক।
Also Check: https://lyricsassamese.com/buku-hom-hom-kore-lyrics-in-assamese/

