গীতৰ পৰিচয়
অ’ বিদেশী বন্ধু এটি মৰম আৰু বিচ্ছেদৰ অনুভূতিময় গীত। দূৰণিৰ কোনো আপোন মানুহৰ স্মৃতিয়ে মন ব্যাকুল কৰে। অচিনাকি বাট আৰু চিনাকি অনুভৱে ইয়াৰ কাহিনী আগুৱাই নিয়ে।
বিদেশৰ মাটিত থাকিও মানুহে নিজৰ আপোনজনক পাহৰিব নোৱাৰে। পুৰণি দিনৰ স্মৃতিয়ে নীৰৱে হৃদয়ত দোলা দিয়ে। এটি চিনাকি মাতৰ অপেক্ষাই বহু আশা জীয়াই ৰাখে।
এই নতুন ৰচনাত আছে বন্ধুত্ব, মৰম আৰু দূৰত্বৰ বেদনা। ইয়াৰ সুৰে আপোনজনৰ প্ৰতি থকা গভীৰ টান প্ৰকাশ কৰে। বন্ধুত্বৰ বান্ধোন দূৰত্বতো কেতিয়াও হেৰাই নাযায়।
॥ অ’ বিদেশী বন্ধু ॥
মুখৰা (Chorus)
অ’ বিদেশী বন্ধু, মনত পৰেনে মোক?
পুৰণি সেই দিন, চিনাকি সেই বাট।
দূৰণিৰ দেশত থাকিও আজি,
স্মৃতিয়ে তোমাক আনে কাষ চাপি।
অ’ বিদেশী বন্ধু, এবাৰ খবৰ দিয়া,
পুৰণি মৰমৰ কথা আকৌ সুঁৱৰি যোৱা।
প্ৰথম স্তৱক
গাঁৱৰ সেই বাট, নদীৰ সেই পাৰ,
একেলগে কটোৱা দিনবোৰ অপাৰ।
বৰষুণৰ বতৰত হাঁহি আৰু গান,
আজিও সজীৱ হৈ আছে সেই ক্ষণ।
সময়ে আমাক কৰিলে দুৰৈ,
স্মৃতিবোৰে তথাপি ৰাখিছে সাৱটি।
মুখৰা
অ’ বিদেশী বন্ধু, মনত পৰেনে মোক?
পুৰণি সেই দিন, চিনাকি সেই বাট।
দূৰণিৰ দেশত থাকিও আজি,
স্মৃতিয়ে তোমাক আনে কাষ চাপি।
অ’ বিদেশী বন্ধু, এবাৰ খবৰ দিয়া,
পুৰণি মৰমৰ কথা আকৌ সুঁৱৰি যোৱা।
দ্বিতীয় স্তৱক
অচিনাকি চহৰৰ ব্যস্ত বাটত,
কেতিয়াবা মন যায় পুৰণি গাঁৱলৈ।
মাকৰ মাত আৰু ঘৰৰ চোতাল,
সকলো সপোন যেন ৰৈ আছে তাত।
নতুন দেশত নতুন চিনাকি,
তথাপি পুৰণি বন্ধুত্ব অমূল্য আজি।
মুখৰা
অ’ বিদেশী বন্ধু, মনত পৰেনে মোক?
পুৰণি সেই দিন, চিনাকি সেই বাট।
দূৰণিৰ দেশত থাকিও আজি,
স্মৃতিয়ে তোমাক আনে কাষ চাপি।
অ’ বিদেশী বন্ধু, এবাৰ খবৰ দিয়া,
পুৰণি মৰমৰ কথা আকৌ সুঁৱৰি যোৱা।
তৃতীয় স্তৱক
জোনাক নিশাত আকাশলৈ চাই,
তোমাৰ কথাবোৰ মনলৈ আহে ঘূৰি।
কিমান যে কথা কোৱা নহ’ল,
কিমান যে সপোন আধৰুৱা ৰ’ল।
এদিন নিশ্চয় লগ হ’ম আকৌ,
হাঁহিৰে সাৱটি ধৰিম তোমাক।
চতুৰ্থ স্তৱক
য’তেই থাকা তুমি সুখেৰে থাকা,
নিজৰ সপোনবোৰ পূৰণ কৰি যোৱা।
দূৰত্বই আমাৰ মৰম নকমাওক,
বন্ধুত্বৰ বান্ধোন কেতিয়াও নাভাঙক।
বছৰ বাগৰিলেও মনত থাকিবা,
পুৰণি বন্ধুৰ হৃদয়ত জীয়াই থাকিবা।
শেষৰ মুখৰা
অ’ বিদেশী বন্ধু, মনত পৰেনে মোক?
পুৰণি সেই দিন, চিনাকি সেই বাট।
দূৰণিৰ দেশত থাকিও আজি,
স্মৃতিয়ে তোমাক আনে কাষ চাপি।
অ’ বিদেশী বন্ধু, এবাৰ খবৰ দিয়া,
পুৰণি মৰমৰ কথা আকৌ সুঁৱৰি যোৱা।
দূৰত্ব যিমানেই নহওক, সঁচা বন্ধুত্ব হৃদয়ত সদায় জীয়াই থাকে।

