গীতৰ পৰিচয়
কোনে ৰিঙিয়াই এটি মিঠা অনুভূতিৰ অসমীয়া গীত। ইয়াত মনৰ অজান অনুভৱ আৰু প্ৰেমৰ আকুলতা প্ৰকাশ পাইছে। কোনো আপোন মাতৰ অপেক্ষাই হৃদয়ত নতুন সুৰ জগাই তোলে।
নীৰৱ বতাহে কঢ়িয়াই আনে চিনাকি স্মৃতি। দূৰৰ পৰা ভাহি অহা এটি মাতে মন ব্যাকুল কৰে। সেই মাতৰ মাজতে লুকাই থাকে মৰমৰ গভীৰ অনুভৱ আৰু বহু নোকোৱা কথা।
এই গীতৰ কথাবোৰে প্ৰেম আৰু অপেক্ষাৰ ছবি আঁকে। প্ৰতিটো শাৰীত আছে কোমল সুৰৰ মিঠা পৰশ। কোনে ৰিঙিয়াই হৃদয়ৰ অনুভূতিক সংগীতৰ ভাষাৰে প্ৰকাশ কৰে।
॥ কোনে ৰিঙিয়াই ॥
মুখৰা (Chorus)
কোনে ৰিঙিয়াই দূৰণিৰ পৰা,
মন উৰি যায় বিচাৰি তোমাক।
বতাহে কাণে কাণে কথা কয়,
তোমাৰেই সুৰে বুকু কঁপায়।
কোনে ৰিঙিয়াই নিশাৰ মাজত,
তোমাৰ ছবিখন ভাঁহে চকুত।
প্ৰথম স্তৱক
সেউজীয়া পথৰ কাষে কাষে,
তোমাৰ স্মৃতিয়ে মোকেই মাতিছে।
নদীৰ ঢৌত শুনোঁ তোমাৰ গান,
কিয়নো তোমাতে হেৰাল প্ৰাণ।
আকাশৰ তৰাই দিয়ে জাননী,
তোমাক বিচাৰে এই অভিমানী।
মুখৰা
কোনে ৰিঙিয়াই দূৰণিৰ পৰা,
মন উৰি যায় বিচাৰি তোমাক।
বতাহে কাণে কাণে কথা কয়,
তোমাৰেই সুৰে বুকু কঁপায়।
কোনে ৰিঙিয়াই নিশাৰ মাজত,
তোমাৰ ছবিখন ভাঁহে চকুত।
দ্বিতীয় স্তৱক
জোনাক সৰে নীৰৱ ৰাতি,
তোমাৰ কথাই কৰে আমনি।
পুৰণি বাটৰ চিনাকি ধূলি,
স্মৃতিৰ মাজত ৰাখে সাৱটি।
ক’ব নোৱাৰা কথাবোৰে আজি,
হৃদয়ৰ দুৱাৰত দিয়ে মাতি।
মুখৰা
কোনে ৰিঙিয়াই দূৰণিৰ পৰা,
মন উৰি যায় বিচাৰি তোমাক।
বতাহে কাণে কাণে কথা কয়,
তোমাৰেই সুৰে বুকু কঁপায়।
কোনে ৰিঙিয়াই নিশাৰ মাজত,
তোমাৰ ছবিখন ভাঁহে চকুত।
তৃতীয় স্তৱক
যদি কেতিয়াবা লগ পাওঁ তোমাক,
ক’ম বুকুত ৰখা সকলো কথা।
হাঁহিৰ আঁৰত লুকোৱা দুখবোৰ,
মেলি ধৰিম তোমাৰ সন্মুখত।
এটি সৰু আশা বুকুত বান্ধি,
ৰৈ থাকিম মই তোমালৈ চাই।
শেষৰ মুখৰা
কোনে ৰিঙিয়াই দূৰণিৰ পৰা,
মন উৰি যায় বিচাৰি তোমাক।
বতাহে কাণে কাণে কথা কয়,
তোমাৰেই সুৰে বুকু কঁপায়।
কোনে ৰিঙিয়াই নিশাৰ মাজত,
তোমাৰ ছবিখন ভাঁহে চকুত।
সেই অচিনাকি মাততে ৰৈ যায় মোৰ মনৰ সকলো সুৰ।
Also Check: https://lyricsassamese.com/jilikabo-luitore-paar-lyrics-in-assamese/

