দূরত্ব কখনো মানুষের মনের ভালোবাসা কমাতে পারে না। প্রিয় মানুষের স্মৃতি নীরবে হৃদয়ে জায়গা করে থাকে। এই নতুন অসমীয়া গানে বিচ্ছেদ, অপেক্ষা এবং ভালোবাসার অনুভূতি ফুটে উঠেছে। প্রতিটি কথায় মিশে আছে মনের গভীর আকুলতা।
দূরের আকাশে মেঘ ভাসে, নদীর ঢেউ তীরে এসে লাগে। পুরোনো দিনের স্মৃতি বারবার ফিরে আসে। দূরে থেকেও দুজন মানুষের অনুভূতি এক সুতোয় বাঁধা থাকে। এই গান সেই সম্পর্কের গল্প বলে।
অসমীয়া গানের আবেগ ভালোবাসেন এমন শ্রোতাদের জন্য এই সৃষ্টি। দূরত্বের অনুভূতি আর মনের টান এখানে একসঙ্গে মিশেছে। প্রতিটি পঙ্ক্তি মন দিয়ে অনুভব করুন। স্মৃতির পথে খুঁজে নিন ভালোবাসার এক সুন্দর গল্প।
দূৰণিৰ মৰম
স্তৱক ১
দূৰে দূৰে আছা তুমি
তথাপিও মনৰ কাষত,
তোমাৰ স্মৃতি জাগি থাকে
প্ৰতিটো নীৰৱ নিশাত।
বতাহে কঢ়িয়াই আনে
তোমাৰ চিনাকি সুবাস,
চকু মুদিলেই দেখা পাওঁ
তোমাৰ মৰমৰ আভাস।
মুখৰা
দূৰে দূৰে থাকিলেও তুমি
হৃদয়ৰ পৰা আঁতৰি নোযোৱা,
সময়ে যিমান দূৰলৈ নিয়ক
মৰম কেতিয়াও হেৰাই নাযায়।
দূৰে দূৰে জোনাক জ্বলে
একেই আকাশৰ তলত,
তোমাৰ মোৰ সপোনবোৰে
মিল বিচাৰে নীৰৱতাত।
স্তৱক ২
নদীৰ পাৰৰ বাটটোৱে আজি
তোমাৰ কথাকে সোঁৱৰায়,
একেলগে খোজ কঢ়া দিনবোৰে
মনৰ দুৱাৰত টুকুৰিয়ায়।
বৰষুণৰ প্ৰতিটো টোপালে
পুৰণি ছবি আঁকি যায়,
তোমাৰ হাঁহিৰ মিঠা স্মৃতিয়ে
বুকুৰ মাজত ঠাই পায়।
মুখৰা
দূৰে দূৰে থাকিলেও তুমি
হৃদয়ৰ পৰা আঁতৰি নোযোৱা,
সময়ে যিমান দূৰলৈ নিয়ক
মৰম কেতিয়াও হেৰাই নাযায়।
দূৰে দূৰে জোনাক জ্বলে
একেই আকাশৰ তলত,
তোমাৰ মোৰ সপোনবোৰে
মিল বিচাৰে নীৰৱতাত।
স্তৱক ৩
সন্ধিয়া হ’লে আকাশখনত
তৰাবোৰে পোহৰ বিলায়,
তোমাৰ নামৰ সৰু সুৰটি
মনৰ মাজত বাজি যায়।
কেতিয়াবা ভাবোঁ উৰি গৈ
তোমাৰ কাষত ৰ’ম,
বুকুত জমা মৰমখিনি
তোমাৰ হাতত তুলি দিম।
স্তৱক ৪
দূৰত্বৰ এই দীঘল বাটত
আশাৰ চাকি জ্বলি থাকক,
দুয়োৰে মনৰ মৰমখিনি
সময়ৰ লগত বাঢ়ি যাওক।
এদিন আকৌ লগ পাম
সেই আশাতে বাট চাওঁ,
হেৰাই যোৱা হাঁহিবোৰ
পুনৰ ঘূৰাই আনিব খোজোঁ।
শেষ মুখৰা
দূৰে দূৰে থাকিলেও তুমি
মোৰ সপোনৰ মাজত থাকা,
নীৰৱ ৰাতিৰ প্ৰতিটো ক্ষণত
মোৰ হৃদয়ৰ কথা জানা।
দূৰে দূৰে জোনাক জ্বলে
আশাৰ পোহৰ হৈ,
ভালপোৱাৰ এই মিঠা অনুভৱ
থাকিব চিৰদিন ৰৈ।
সমাপ্তি
দূৰত্ব মাথোঁ বাটৰ মাজত
মনৰ মাজত নহয়,
সঁচা মৰমে দূৰৈৰ পৰাও
আপোন কৰি ৰাখে সদায়।

