গীতৰ পৰিচয়
জিলিকাব লুইতৰ পাৰ অসমৰ প্ৰকৃতি আৰু আশাৰ এক সুন্দৰ সংগীতময় প্ৰকাশ। লুইতৰ বিশাল বুকুত প্ৰতিফলিত হয় জীৱনৰ নানা ছবি। নদীৰ ঢৌ আৰু পুৱাৰ পোহৰে মনত নতুন সপোন জগাই তোলে।
এই গীতত অসমৰ মাটি, মানুহ আৰু সংস্কৃতিৰ মৰম প্ৰকাশ পাইছে। লুইতৰ পাৰৰ সেউজীয়া দৃশ্যই হৃদয়ত আনন্দ আনে। প্ৰতিটো শাৰীত আছে একতাৰ সুৰ আৰু আগুৱাই যোৱাৰ প্ৰেৰণা।
জিলিকি উঠক আমাৰ আশা আৰু সপোনৰ পৃথিৱী। নতুন পোহৰে ভৰাই তোলক প্ৰতিটো ঘৰ। লুইতৰ পাৰৰ সৌন্দৰ্য আৰু অসমীয়াৰ গৌৰৱ এই গীতৰ মূল অনুভৱ।
॥ জিলিকাব লুইতৰ পাৰ ॥
মুখৰা (Chorus)
জিলিকাব লুইতৰ পাৰ,
পোহৰে ভৰিব আকাশৰ ধাৰ।
সপোনে সপোনে গঢ়িম বাট,
একতাৰ সুৰে জিনিম জগত।
হাঁহিৰে ভৰক প্ৰতিটো ঘৰ,
গৌৰৱে জিলিকক অসম আমাৰ।
প্ৰথম স্তৱক
পুৱাৰ বতাহে কাণে কাণে কয়,
নতুন দিনৰ বতৰা লৈ আহে।
সোণালী ৰ’দে নদীখন চুমে,
ঢৌবোৰে আনন্দৰ গান গুণগুণায়।
দূৰ দিগন্তত মেঘে ছবি আঁকে,
সেউজীয়া পথাৰে আশা জগায়।
মুখৰা
জিলিকাব লুইতৰ পাৰ,
পোহৰে ভৰিব আকাশৰ ধাৰ।
সপোনে সপোনে গঢ়িম বাট,
একতাৰ সুৰে জিনিম জগত।
হাঁহিৰে ভৰক প্ৰতিটো ঘৰ,
গৌৰৱে জিলিকক অসম আমাৰ।
দ্বিতীয় স্তৱক
গাঁৱৰ বাটত শুনো ঢোলৰ মাত,
বিহুৰ সুৰে জগায় নতুন প্ৰাণ।
গামোচাৰ ৰঙে মন কৰে উজ্জ্বল,
মৰমে বান্ধে সকলোৰে মন।
বেলি ডুবিলেও আশা নুডুবে,
একেলগে আগুৱাম নতুন দিনলৈ।
মুখৰা
জিলিকাব লুইতৰ পাৰ,
পোহৰে ভৰিব আকাশৰ ধাৰ।
সপোনে সপোনে গঢ়িম বাট,
একতাৰ সুৰে জিনিম জগত।
হাঁহিৰে ভৰক প্ৰতিটো ঘৰ,
গৌৰৱে জিলিকক অসম আমাৰ।
তৃতীয় স্তৱক
চাহ বাগিচাত পুৱাৰ হাঁহি,
পাহাৰৰ বুকুত কুঁৱলীৰ চাদৰ।
ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ ঢৌত সাহসৰ ভাষা,
মাটিৰ গোন্ধত আপোনাৰ আশা।
হাতত হাত থৈ আগুৱাম আমি,
নতুন অসম গঢ়িম মিলি-জুলি।
চতুৰ্থ স্তৱক
শিশুৰ চকুত সপোন জিলিকে,
যুৱকৰ বুকুত সাহস জাগে।
জ্ঞানৰ পোহৰে আঁতৰক আন্ধাৰ,
পৰিশ্ৰমে গঢ়ক সোণালী সংসাৰ।
মৰম আৰু শান্তিৰ বাণী লৈ,
অসমৰ নাম উজলাই তুলিম আমি।
শেষৰ মুখৰা
জিলিকাব লুইতৰ পাৰ,
পোহৰে ভৰিব আকাশৰ ধাৰ।
সপোনে সপোনে গঢ়িম বাট,
একতাৰ সুৰে জিনিম জগত।
হাঁহিৰে ভৰক প্ৰতিটো ঘৰ,
গৌৰৱে জিলিকক অসম আমাৰ।
লুইত বৈ থাকক, অসম জিলিকি থাকক, আমাৰ সপোন আগুৱাই যাওক।
Also Read: https://lyricsassamese.com/dil-hoom-hoom-kare-lyrics-in-assamese/

