মনের নির্জনতায় কখনো নীরব অনুভূতি জেগে ওঠে। চারপাশের ব্যস্ততা থেমে গেলে স্মৃতিরা ধীরে ধীরে ফিরে আসে। একাকী সন্ধ্যা, জোনাকির আলো আর দূরের বাঁশির সুর মনে তৈরি করে অচেনা এক জগৎ।
এই গানে লুকিয়ে আছে ভালোবাসা, অপেক্ষা এবং না বলা কথার গল্প। নীরব রাতের আকাশে চাঁদ যেমন একাকী জ্বলে, তেমনি হৃদয় খোঁজে প্রিয় মানুষের সান্নিধ্য। প্রতিটি সুরে মিশে থাকে মনের গভীর আকুলতা।
যাঁরা অসমীয়া গান ও কাব্যিক অনুভূতি ভালোবাসেন, তাঁদের জন্য এই নতুন রচনা এক শান্ত অনুভব। পড়ুন সম্পূর্ণ গানের কথা এবং অনুভব করুন নীরবতার মাঝে জেগে থাকা মায়া, স্মৃতি ও স্বপ্নের সুন্দর মেলবন্ধন। এই সুর হৃদয়ে দীর্ঘক্ষণ থেকে যাবে নীরবে।
মনৰ নিজানত
স্তৱক ১
নিজান ৰাতিৰ নীৰৱতাত,
মনটোৱে কথা কয়,
অতীতৰ সেই চিনাকি ছবিয়ে
দুচকু তিয়াই থয়।
খিৰিকীৰে জোনাক নামে,
বতাহে সুৰ বিলায়,
তোমাৰ স্মৃতি বুকুৰ মাজত
লাহে লাহে জাগি যায়।
মুখৰা
মনৰ নিজানত তুমি আহা,
সপোন হৈ মনে মনে,
নোকোৱা কথাবোৰে আজি
সুৰ তোলে গোপনে।
মনৰ নিজানত তোমাক বিচাৰোঁ,
জোনাক ভৰা নিশাত,
তুমি নাথাকিলেও অনুভৱ কৰোঁ
তোমাক প্ৰতিটো উশাহত।
স্তৱক ২
পুৰণি বাটৰ ধূলিবোৰত
খোজৰ চিন বিচাৰোঁ,
একেলগে কটোৱা সময়বোৰ
মনতে সাঁচি ৰাখোঁ।
নদীৰ সিপাৰৰ পোহৰখিনিয়ে
তোমাৰ কথা সোঁৱৰায়,
দূৰণিৰ সেই চিনাকি সুৰে
বুকুৰ বিষাদ বঢ়ায়।
মুখৰা
মনৰ নিজানত তুমি আহা,
সপোন হৈ মনে মনে,
নোকোৱা কথাবোৰে আজি
সুৰ তোলে গোপনে।
মনৰ নিজানত তোমাক বিচাৰোঁ,
জোনাক ভৰা নিশাত,
তুমি নাথাকিলেও অনুভৱ কৰোঁ
তোমাক প্ৰতিটো উশাহত।
স্তৱক ৩
কেতিয়াবা বৰষুণ নামে,
কেতিয়াবা ৰ’দে হাঁহে,
তোমাৰ স্মৃতি একেই থাকে
হৃদয়ৰ গভীৰতাতে।
হাজাৰ মানুহৰ মাজতো আজি
নিজকে অকলশৰীয়া পাওঁ,
তোমাৰ কণ্ঠৰ এটি মাত শুনিবলৈ
মনে মনে বাট চাওঁ।
স্তৱক ৪
যদি কেতিয়াবা উভতি আহা,
চিনাকি সেই বাটেৰে,
বহি ৰ’ম দুয়ো নীৰৱ হৈ
পুৰণি কথাৰ কাষেৰে।
নালাগে কোনো প্ৰতিশ্ৰুতি,
নালাগে নতুন ভাষা,
তোমাৰ কাষত অকণমান সময়েই
মোৰ আটাইতকৈ প্ৰিয় আশা।
শেষৰ মুখৰা
মনৰ নিজানত তুমি আহা,
সপোন হৈ মনে মনে,
নোকোৱা কথাবোৰে আজি
সুৰ তোলে গোপনে।
মনৰ নিজানত তোমাক বিচাৰোঁ,
জোনাক ভৰা নিশাত,
জীৱনৰ শেষ গানটোতো
তোমাকেই বিচাৰিম কাষত।
সমাপ্তি
ৰাতি পুৱাব, জোন হেৰাব,
সপোনবোৰো আঁতৰি যাব,
তথাপিও মনৰ নিজানত
তোমাৰ স্মৃতি ৰৈ যাব।

