ভালোবাসার পথে অপেক্ষা কখনো আনন্দ, কখনো নীরব কষ্ট নিয়ে আসে। প্রিয় মানুষের আগমনের আশায় মন প্রতিদিন নতুন স্বপ্ন আঁকে। এই নতুন অসমীয়া গানে সেই অপেক্ষার অনুভূতি সুন্দরভাবে ফুটে উঠেছে। প্রতিটি কথায় মিশে আছে ভালোবাসা, আশা এবং অভিমান।
সন্ধ্যার বাতাসে পুরোনো স্মৃতি ফিরে আসে। দূরের পথের দিকে তাকিয়ে হৃদয় খুঁজে ফেরে পরিচিত মুখ। কখনো মনে জাগে আনন্দ, কখনো অজানা প্রশ্ন। এই গান সেই অনুভূতিগুলোকে কোমল সুরে প্রকাশ করে।
অসমীয়া গানের আবেগ ভালোবাসেন এমন শ্রোতাদের জন্য এই সৃষ্টি। অপেক্ষার মাধুর্য আর হৃদয়ের আকুলতা এখানে একসঙ্গে মিশেছে। প্রতিটি পঙ্ক্তিতে অনুভব করুন মনের না বলা কথা। ভালোবাসার স্মৃতিগুলো থাকুক হৃদয়ের গভীরে।
অপেক্ষাৰ সুৰ
স্তৱক ১
বাটৰ কাষত ৰৈ আছোঁ মই
সন্ধিয়াৰ কোমল পোহৰত,
তোমাৰ অহাৰ খবৰ বিচাৰোঁ
বতাহৰ প্ৰতিটো শব্দত।
দূৰৰ আকাশ ৰঙীন হ’লে
মনত আশাই ভুমুকি মাৰে,
কেতিয়া আহিবা কাষলৈ তুমি
হৃদয়ে মনে মনে সোধে।
মুখৰা
আহা বা নাহা, মন তোমাকে বিচাৰে
প্ৰতিটো পুৱাৰ পোহৰত,
আহা বা নাহা, আশা জীয়াই থাকে
বুকুৰ গভীৰ কোণত।
তোমাৰ খোজৰ শব্দ শুনিবলৈ
বাট চাই ৰওঁ নিৰৱে,
ভালপোৱাৰ এই সৰু পৃথিৱী
তোমাৰ নামতে সজাওঁ মনে মনে।
স্তৱক ২
জোনাক নামে নদীৰ পাৰতে
ঢৌৱে ঢৌৱে কথা কয়,
তোমাৰ স্মৃতি বুকুত লৈ
সময় মোৰ পাৰ হৈ যায়।
পুৰণি দিনৰ সেই হাঁহিবোৰ
চকুৰ আগত ভাহি উঠে,
ক’ব নোৱাৰা কথাবোৰে
নীৰৱে হৃদয় চুই যায়।
মুখৰা
আহা বা নাহা, মন তোমাকে বিচাৰে
প্ৰতিটো পুৱাৰ পোহৰত,
আহা বা নাহা, আশা জীয়াই থাকে
বুকুৰ গভীৰ কোণত।
তোমাৰ খোজৰ শব্দ শুনিবলৈ
বাট চাই ৰওঁ নিৰৱে,
ভালপোৱাৰ এই সৰু পৃথিৱী
তোমাৰ নামতে সজাওঁ মনে মনে।
স্তৱক ৩
বৰষুণে যেতিয়া খিৰিকী চুৱে
তোমাৰ কথাকে মনত পৰে,
মেঘৰ আঁৰত জোন লুকালে
মনটো কিয় উদাস হয়।
দূৰত থাকিও কাষত যেন
তোমাৰ অনুভৱ ৰৈ যায়,
নীৰৱ ৰাতিৰ প্ৰতিটো ক্ষণত
তোমাৰ নামটি বাজি যায়।
স্তৱক ৪
এদিন যদি উভতি আহা
হাঁহিৰে আদৰি ল’ম,
জমা হৈ থকা কথাবোৰ
তোমাৰ আগত ক’ম।
নাহিলেও এই মৰমখিনি
স্মৃতি হৈ থাকিব,
জীৱনৰ প্ৰতিটো বাটত
তোমাৰ নামটি বাজিব।
শেষ মুখৰা
আহা বা নাহা, মন তোমাকে বিচাৰে
জোনাক ভৰা নিশাত,
আহা বা নাহা, সপোনে তোমাকে আঁকে
প্ৰতিটো নতুন পুৱাত।
অপেক্ষাৰ এই দীঘল বাটত
আশাৰ চাকি জ্বলি ৰওক,
ভালপোৱাৰ কোমল অনুভৱে
আমাৰ হৃদয় জুৰাই ৰাখক।
সমাপ্তি
আহিবা নে নাহিবা নাজানো
তথাপিও বাট চাই ৰওঁ,
মনৰ মাজৰ মৰমখিনি
নীৰৱে সাঁচি থওঁ।

